جنگ زیرساختی علیه ایران؛ هدف ترامپ، معیشت و آینده مردم

حملات اخیر نظامیان آمریکا و اسرائیل به مراکز صنعتی و عمرانی ایران، مفهوم “زیرساخت” را برای مردم ملموس‌تر کرده است. این حملات که از جنوب تا غرب کشور رخ داده، نشان می‌دهد که هدف فراتر از خطوط مرزی بوده و معیشت و آینده مردم را نشانه رفته است.

از جمله نقاطی که مورد حمله قرار گرفته‌اند می‌توان به پتروشیمی ماهدشت، نیروگاه اتمی بوشهر، کارخانه سیمان بندر خمیر، سوله‌های کشاورزی در ایلام و پل عمرانی B۱ کرج اشاره کرد. این مراکز، علاوه بر اهمیت صنعتی، برای هزاران خانواده محل کار، امید و آینده محسوب می‌شوند.

آسیب به مجتمع پتروشیمی ماهدشت، اهمیت زنجیره تولید و اتصال آن به بازارهای صادراتی را برجسته کرد. هرچند حمله به کارخانه سیمان بندر خمیر تلفات جانی نداشت، اما تولید را متوقف کرد. اصابت موشک به محوطه نیروگاه اتمی بوشهر منجر به جان باختن یکی از نیروهای حفاظتی شد و اهمیت نیروگاه‌ها را به عنوان ستون تأمین روشنایی و فعالیت اقتصادی و زندگی روزمره یادآور شد.

حملات به سوله‌های جهاد کشاورزی و واحد مرغداری در ایلام، این دیدگاه را تقویت کرده که هدف، آسیب رساندن به معیشت و آینده مردم است. این حملات، تلاش شبانه‌روزی خانواده‌های فعال در این حوزه را تحت تأثیر قرار داده است. تخریب پل B۱ کرج پیش از تکمیل، علاوه بر تلفات جانی، نشان داد که زیرساخت‌ها بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی روزمره جامعه هستند.

مجتمع فولاد مبارکه و فولاد سفیددشت نیز مورد حمله قرار گرفتند. این مجتمع‌ها با هزاران کارگر و وابستگی صنایع پایین‌دستی مانند خودرو، لوازم خانگی و ساختمان به تولیداتشان، نقش حیاتی در اقتصاد کشور ایفا می‌کنند. حمله به این مراکز، نگرانی‌هایی در حوزه اشتغال و اقتصاد ایجاد کرده است، هرچند با تمهیدات ایمنی، تلفات گسترده‌ای رخ نداد.

کارشناسان امنیتی و اقتصادی این حوادث را بخشی از “جنگ زیرساختی” می‌دانند که هدف آن ایجاد فشار اقتصادی و روانی بر جامعه از طریق آسیب رساندن به مراکز تولید و خدمات است.

با این حال، در کنار تصویر خسارات، اراده قوی برای بازسازی مشهود است. گروه‌های فنی، کارگران، نیروهای خدماتی و امدادی به سرعت وارد عمل شده و در حال تعمیر خطوط تولید و از سرگیری پروژه‌های عمرانی هستند. حضور مردم و داوطلبان برای کمک به بازسازی، نشان‌دهنده توان بالای جامعه ایرانی در بازسازی زیرساخت‌ها است.

کارخانه‌ها، نیروگاه‌ها و پروژه‌های عمرانی، حاصل سال‌ها تلاش هزاران نفر هستند و بازسازی آن‌ها نیازمند همان همدلی و مشارکت جمعی است. این حوادث، حس مشترکی برای ایستادن و دوباره ساختن را تقویت کرده است. تجربیات گذشته نشان داده که همکاری کارگران، مهندسان، کشاورزان و مردم، روند بازسازی را تسریع و امید به آینده را پررنگ‌تر می‌کند.

در نهایت، زیرساخت‌ها ممکن است هدف حمله قرار گیرند، اما اراده جامعه برای ادامه دادن، ساختن دوباره و روشن نگه داشتن چراغ کار و زندگی، عاملی است که جامعه را سرپا نگه می‌دارد.

*بازنویسی: تحریریه پژواک کارفرما