کارفرمایان زیر فشار نوسان ارز و توقف سرمایهگذاری/ تعدیل نیرو، آخرین راه بقا
نوسانات شدید ارزی و قفلشدن سرمایهگذاری در بخش تولید، کارفرمایان واحدهای کوچک و متوسط را در تنگنای جدی قرار داده و بسیاری از آنها برای جلوگیری از تعطیلی کامل، ناچار به کاهش نیروی انسانی شدهاند.
تداوم بیثباتی ارزی و نبود افق روشن برای سرمایهگذاری، شرایطی دشوار برای کارفرمایان بخش تولید رقم زده است؛ شرایطی که در آن، ادامه فعالیت بسیاری از کارگاهها و بنگاههای کوچک و متوسط با تردید جدی مواجه شده و تصمیمات ناخواستهای همچون تعدیل نیرو بهعنوان آخرین راهکار برای حفظ بقای بنگاه مطرح میشود.
کارفرمایان میگویند افزایش مداوم نرخ ارز، هزینه تأمین مواد اولیه و قطعات را بهشدت بالا برده و در مقابل، کاهش قدرت خرید بازار و رکود تقاضا، امکان انتقال این افزایش هزینه به قیمت نهایی را از تولیدکننده سلب کرده است. در چنین وضعیتی، واحدهای تولیدی با حاشیه سود صفر یا حتی زیاندهی فعالیت میکنند و نقدینگی لازم برای حفظ سطح اشتغال پیشین در اختیار ندارند.
از سوی دیگر، توقف یا تعلیق سرمایهگذاریهای جدید، عملاً مسیر توسعه و حتی تثبیت تولید را مسدود کرده است. بسیاری از کارفرمایان تأکید میکنند که در فضای غیرقابل پیشبینی اقتصاد، نه امکان برنامهریزی بلندمدت وجود دارد و نه انگیزهای برای جذب سرمایه جدید؛ در نتیجه، حفظ وضع موجود نیز به چالشی جدی تبدیل شده است.
در این میان، کارگران فاقد قرارداد مکتوب بیش از سایرین در معرض آسیب قرار گرفتهاند. کارفرمایان اذعان دارند که بخش قابل توجهی از این نوع همکاریها، حاصل شرایط غیررسمی بازار کار، فشارهای مالی و ناتوانی بنگاهها در پذیرش تعهدات بلندمدت بوده است. با این حال، در زمان بروز بحران، نخستین تعدیلها ناگزیر در همین بخش رخ میدهد؛ نه از سر بیتوجهی، بلکه به دلیل محدودیت شدید منابع و نبود حمایت مؤثر.
به اعتقاد فعالان کارفرمایی، ادامه این روند میتواند به تعطیلی گسترده واحدهای تولیدی منجر شود؛ مسئلهای که نهتنها به زیان کارگران، بلکه به زیان کل اقتصاد کشور خواهد بود. آنان تأکید میکنند که اگر سیاستهای تثبیت ارزی، تسهیل دسترسی به مواد اولیه و مشوقهای واقعی برای سرمایهگذاری اجرایی نشود، تعدیل نیرو به یک انتخاب ناخواسته اما اجتنابناپذیر تبدیل خواهد شد.
کارفرمایان خواستار آن هستند که به جای تقابل کارگر و کارفرما، ریشههای اقتصادی بحران مورد توجه قرار گیرد و با حمایت هدفمند از تولید، امکان حفظ اشتغال موجود فراهم شود؛ چرا که در شرایط فعلی، بقای بنگاههای تولیدی، پیششرط حفظ امنیت شغلی نیروی کار است.
*بازنویسی:تحریریه پژواک کارفرما