واردات مواد اولیه پتروشیمی با کولبری و ملوانی/راهکار موقت یا راهحل پایدار؟
نایبرئیس کمیسیون واردات اتاق ایران با اشاره به مجوز واردات مواد اولیه پتروشیمی و پلیمری از طریق رویههای کولبری و ملوانی، تأکید کرد که به دلیل حجم بالای این کالاها، این روش تنها میتواند بهصورت محدود و کوتاهمدت بخشی از نیاز بازار را تأمین کند.
نایبرئیس کمیسیون واردات اتاق ایران معتقد است واردات مواد اولیه پتروشیمی و پلیمری از طریق رویههای کولبری و ملوانی، به دلیل ماهیت حجیم و مصرف گسترده این محصولات، نمیتواند به عنوان راهکاری فراگیر برای تأمین نیاز صنایع کشور مطرح شود.
مرتضی کوهنورد در واکنش به بخشنامه وزارت صنعت، معدن و تجارت درباره امکان واردات این مواد از مسیرهای کولبری و ملوانی، اظهار کرد: نخستین پرسش این است که آیا اساساً واردات چنین کالاهایی از این مسیرها امکانپذیر است و آیا تاکنون تجربهای عملی در این زمینه وجود داشته است یا خیر.
وی با اشاره به اینکه مواد اولیه پتروشیمی و پلیمری از جمله کالاهای حجیم و پرمصرف هستند که بهطور مستمر در بورس کالا معامله میشوند، گفت: انتقال این محصولات از طریق رویههایی مانند کولبری و ملوانی با محدودیتهای قابل توجهی مواجه است و ظرفیت این مسیرها برای پاسخگویی به نیاز گسترده صنایع بسیار محدود خواهد بود.
کوهنورد افزود: ممکن است برخی تولیدکنندگان بتوانند در حجمهای محدود از این امکان استفاده کنند، اما نمیتوان انتظار داشت که این روش بخش عمده نیاز بازار را پوشش دهد.
نایبرئیس کمیسیون واردات اتاق ایران همچنین اعلام کرد تاکنون اطلاعات مستندی درباره اجرای عملی واردات مواد اولیه پتروشیمی از این مسیرها دریافت نکرده است و به نظر میرسد این تصمیم در شرایط اضطراری و با هدف ایجاد یک مسیر جایگزین برای تأمین مواد اولیه اتخاذ شده باشد.
به گفته وی، این سیاست شاید بتواند در کوتاهمدت بخشی از نیاز بازار را جبران کند، اما به دلیل محدودیتهای حملونقل و جابهجایی حجمهای بالای مواد اولیه، تأثیر آن بر بازار و صنایع مصرفکننده چندان گسترده نخواهد بود.
*بازنویسی: تحریریه پژواک کارفرما