فراخوان ملی «راویان سنگر اقتصاد» برای ثبت روایتهای پایداری تولید در جنگ رمضان
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی فراخوان ملی «راویان سنگر اقتصاد» را منتشر کرد تا کارگران، کارفرمایان، بازنشستگان و فعالان اقتصادی، روایتهای شخصی و انسانی خود از پایداری تولید در دوران جنگ رمضان را ثبت کنند.
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با هدف مستندسازی تجربیات و روایتهای انسانی از پایداری تولید در دوران موسوم به «جنگ رمضان»، فراخوان ملی «راویان سنگر اقتصاد» را منتشر کرده است. این فراخوان از تمامی فعالان حوزه کار و تولید، شامل کارگران، کارفرمایان، بازنشستگان، اعضای تعاونیها، اصناف، فعالان مشاغل خانگی و خانوادههایشان دعوت میکند تا تجربیات و مشاهدات خود را از دوران مقاومت، نه به صورت گزارش رسمی، بلکه از نگاه شخصی و انسانی خود به رشته تحریر درآورند.
در این فراخوان تأکید شده است که «جنگ رمضان» تجربهای دیگر از دشمنی با ایران بود که جامعه کار و تولید نیز به طور مستقیم و غیرمستقیم در آن درگیر شد. حملات به مراکز نظامی در کنار هدف قرار گرفتن کارخانهها، کارگاهها، مراکز تولیدی و تجاری، تعاونیها و مشاغل خرد، نشاندهنده تلاش برای آسیب رساندن به زیرساختهای اقتصادی کشور بود. با این حال، آنچه در این دوران برجسته شد، پایداری و مقاومت شگفتانگیز تولید در شرایط دشوار بود.
روایتهایی از کارگرانی که پس از انفجار به خط تولید بازگشتند، کارفرمایانی که با وجود تخریب بخشی از کارخانه، حقوق کارگران را پرداخت کردند، تعاونیهایی که خدمات خود را برای کمک به هموطنان گسترش دادند، و بانوانی که در مشاغل خانگی، تولید را در شرایط سخت ادامه دادند، به عنوان نمونههایی از «راویان گمنام سنگر اقتصاد» معرفی شدهاند. این روایتها نشان میدهند که «تولید» فراتر از یک مفهوم اقتصادی، نماد مقاومت و پایداری ملی است.
این خاطرات و تجربیات نه تنها داستان ایثار فردی هستند، بلکه به عنوان نقشه راهی برای آینده عمل میکنند و نشان میدهند که پایداری ملی تنها به توانمندیهای نظامی وابسته نیست، بلکه بخش عظیمی از آن در همبستگی اجتماعی و ایستادگی مردم ریشه دارد. کارگران ایران در این آزمون سخت، بار دیگر ستون فقرات این همبستگی را به نمایش گذاشتند.
محورهای روایتگری
این فراخوان در محورهای متنوعی طراحی شده تا تمامی ابعاد حضور جامعه کار و تولید در جنگ رمضان را پوشش دهد:
الف) محورهای ویژه کارگران:
«من و خط تولید»: روایت لحظه اصابت، پناهگیری، بازگشت به کار
«همکارانی که نرفتند»: روایت حضور و ایثار همکاران در روزهای بحران
«حقوقم قطع نشد»: تجربه کارفرمایانی که با وجود تعطیلی، حقوق را پرداخت کردند(گرهگشایی کارفرمایی)
«از سنگر کارخانه تا سنگر دفاع»: کارگرانی که هم تولید کردند، هم دوشادوش رزمندگان ایستادند
ب) محورهای ویژه کارفرمایان:
«تصمیم سخت»: روایت لحظه تصمیمگیری برای تداوم یا تعطیلی تولید
«کارخانهام سوخت، اما کارگرانم ماندند»: تجربه بازسازی پس از اصابت
«همکاری با همتایان»: تجربه شبکهسازی با کارفرمایان دیگر برای تأمین نیازها
«مواسات و همدلی مومنانه»: مشارکت در تامین بسته های معیشتی و هزینه های زندگی کارگران
«مسئولیت اجتماعی در آتش»: اقدامات فراتر از وظیفه برای حمایت از کارگران و خانوادهها
ج) محورهای ویژه خانوادههای کارگری:
«پدرم به کارخانه رفت»: روایت فرزندان از نگرانیها و دلواپسیها
«سفره افطار در ایام جنگ»: زندگی روزمره و همبستگی محلهای
«مادرم کارگر بود»: نقش زنان کارگر در پایداری تولید
د) محورهای ویژه اصناف و مشاغل خانگی:
«مغازه من در محلهام ماند»: روایت اصناف از تداوم خدمت
«از خانه تولید کردم»: مشاغل خانگی در شرایط قطع اینترنت و برق
«بازار، سنگر دوم»: نقش اصناف در تأمین مایحتاج مردم در بحران
ه) محورهای ویژه تعاونیها:
«تعاونیهای مسکن در جنگ»: روایت تعاونیهای مسکن کارگری از مشارکت در بازسازی
«تدارک جمعی»: تعاونیهای مصرف و تأمین کالاهای اساسی در بحران
و) محور مشارکت در جنگ و میدان (محور ویژه):
در غروب ۱۰ اسفند ۱۴۰۴، مردم ایران سیاهپوش و عزادار، پیش از هر فراخوان رسمی، عاشقانه در خیابانها جاری شدند. از سر ایمان و عشق، خانوادهها با فرزندانشان آمدند، پیرمردها با عصا آمدند، زنان با نوزادان در آغوش آمدند. آمدند تا با غلبه اجتماعی، کف خیابانها را از آن خود کنند و اجازه ندهند تصاویر و محتوای دشمنشاد کن خلق شود.
از آن زمان تا کنون، کارگران با تخصصهای گوناگون خود، نقشی فراتر از حضور مدنی ایفا کردند. آنها که در کارخانهها و کارگاهها، مهارتهای ساختمانی، برقکشی، شیشهبری، آواربرداری، جوشکاری و... را پیشه و تخصص خود داشتند، حالا با روحیه جهادی در میدان جنگ نیز از همان مهارتها برای خدمت به آسیبدیدگان بمباران استفاده کردند. آنها که موتور و وانت داشتند، به پایگاههای امداد تبدیل شدند. آنها که در آشپزخانهها تجربه داشتند، برای تهیه غذا و لقمه برای سربازان و نظامیان صف آراستند.
این حضور، کمکرسانی معمولی و یکباره نبود؛ تداوم سنگر تولید به میدان دفاع بود. کارگرانی که در روز، خط تولید را گرم نگه میداشتند، شبها به محلات آسیبدیده میرفتند تا با دستان خود، خانههای هموطنان را از زیر آوار بیرون بکشند.
محورهای فرعی این بخش عبارتند از:
«از سنگر کارخانه تا سنگر خیابان» – روایت کارگران در صحنههایاجتماعی
«تخصص من، سنگر من» – روایت کمکهای فنی و تخصصی
«موتور و وانت، پایگاه امداد» – روایت حملونقل و لجستیک مردمی
«سفرهای به وسعت کارخانه» – روایت تهیه و توزیع غذا و لقمه
«کارگری که به میدان رفت» – روایت کارگران داوطلب در مناطق جنگی
«خانواده کارگری، خانواده مقاومت» – روایت حضور خانوادهها درصحنه
«کارفرمایی که کارخانه را تعطیل کرد تا به مردم کمک کند» – روایتکارفرمایان در میدان
«هنرمند کارگر، روایتگر میدان» – روایت کارگران هنرمند
شیوه ارسال روایتها
تلاشگران عرصه کار و تولید میتوانند از طریق روشهای زیر نسبت به ثبت و ارسال روایتهای خود اقدام کنند:
روش توضیحات
پیامرسانهای داخلی آیدی اختصاصی @ravianesangare_eghtesad در پیامرسان «بله»
دبیرخانههای استانی مراجعه حضوری به ادارات کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی در استانها
ادارات متبوع در شهرستانها مراجعه به ادارات کار شهرستانهای محل سکونت یا کار
*بازنویسی:تحریریه پژاک کارفرما
انتهای پیام