اختصاصی/آرایش جدید اتاق اصناف تهران؛
صندلی ریاست برای رستگار ماند؛ عملکرد یا «مزیت مدیر مستقر»/ضرورت بازتعریف سیاست رسانهای اتاق اصناف تهران
پژواک کارفرما- انتخابات ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ اتاق اصناف تهران با ورود سه چهره جدید به هیأترئیسه و ابقای حمیدرضا رستگار در جایگاه ریاست به پایان رسید، اینکه عملکرد، تجربه، ارتباطات صنفی یا «مزیت مدیر مستقر» باعث انتخاب دوباره رستگار شد، موضوعی است که در آینده روشن خواهد شد، اما دغدغه اصلی اصحاب رسانه در این دوره با توجه به ضعف ارتباط رسانهای و چندصدایی دوره قبل، تعامل و سیاست رسانهای واحد و مورد اجماع هیأترئیسه اتاق است.
نتیجه انتخابات ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ هیأترئیسه اتاق اصناف تهران، نشانههایی از تغییر را در مهمترین نهاد صنفی پایتخت به نمایش گذاشت؛ از یک سو سه کرسی هیأترئیسه نسبت به ترکیب دوره قبل تغییر کرده و چهرههای جدید وارد ترکیب اصلی شدهاند و از سوی دیگر، حمیدرضا رستگار که از سال ۱۴۰۲ ریاست اتاق اصناف تهران را بر عهده داشته، بار دیگر به عنوان رئیس انتخاب شده است، آنچه در انتخابات اتاق اصناف رخ داده، بیشتر به بازآرایی یک ساختار مدیریتی حول محور رئیس فعلی شباهت دارد؛ ساختاری که در آن سه عضو جدید، وحید یزدانپرستی، بهرهمند و فهمیده، به هیأترئیسه راه یافتهاند و حسین مصطفیپوردر کنار حمیدرضا رستگار از ترکیب هیأترئیسه پیشین ابقا شده است؛ در مقابل، محمدرضا فرجی و اسماعیل کاظمی که در ترکیب هیأترئیسه قبلی حضور داشتند، این بار به عنوان اعضای علیالبدل انتخاب شدند.
در ترکیب سال ۱۴۰۱، علی توسطی ریاست اتاق را بر عهده داشت و اسماعیل کاظمی، حسین علیاکبری، حمیدرضا رستگار و محمدرضا فرجی نیز در هیأترئیسه حضور داشتند.
اما در تیرماه ۱۴۰۲، ترکیب مدیریتی تغییر کرد و حمیدرضا رستگار به ریاست رسید. درآن مقطع، احمد ابوالحسنی به عنوان نایبرئیس اول، محمدرضا فرجی نایبرئیس دوم، حسین علیاکبری دبیر و اسماعیل کاظمی خزانهدار شدند.
در شهریور ۱۴۰۴ نیز احمد ابوالحسنی از هیأترئیسه جدا شد و حسین مصطفیپور جای او را گرفت و بار دیگر ترکیب هیأترئیسه تغییر کرد.
این ترکیبها نشان میدهد که حمیدرضا رستگار که از سال ۱۴۰۲ در رأس اتاق اصناف تهران قرار داشته، طی سه سال گذشته به صورت مستمر با رؤسای اتحادیهها و فعالان صنفی در ارتباط بوده است. بازدیدهای دورهای از اتحادیهها، نشست با نمایندگان اصناف و پیگیری موضوعاتی مانند مالیات، صدور پروانه کسب، مسائل بازار تهران و تعامل با دستگاههای دولتی، بخشی از فعالیتهای ثبتشده اتاق در این دوره بوده است.
از سوی دیگر، در ماههای اخیر نیز موضوعاتی مانند تشکیل کارگروه مشترک اصناف و دولت، مسائل مالیاتی و تدوین سند چشمانداز بازار بزرگ تهران در دستور کار رئیس اتاق قرار داشته است.
بنابراین، در یک تحلیل حرفهای باید پرسید آیا رأی دوباره به رستگار ناشی از ارزیابی عملکرد او بوده، یا اینکه سابقه حضور در رأس اتاق و شبکه ارتباطی شکلگرفته طی این سالها، به مدیر مستقر مزیتی داده که رقبای جدید از آن برخوردار نبودهاند؟
از طرفی، یکی از اتفاقات قابل توجه انتخابات ۱۴۰۵، وضعیت اسماعیل کاظمی و محمدرضا فرجی است. هر دو نفر در ترکیب مدیریتی دوره قبل حضور داشتند، اما در انتخابات اخیر نتوانستند در ترکیب اصلی هیأترئیسه باقی بمانند و به عنوان اعضای علیالبدل انتخاب شدند.
از این منظر، انتخابات اخیر را میتوان نوعی تغییر در ترکیب، همراه با تداوم در رأس دانست. تغییری که باید در عمل مشخص شود آیا به تغییر در رویکردها و سیاستهای اتاق منجر خواهد شد یا خیر.
چالش سه عضو جدید
سه عضو جدید هیأترئیسه، اکنون با یک فرصت و در عین حال یک مسئولیت مواجهاند.ا اگر بتوانند در کنار رئیس، مطالبات جدیدی را وارد دستور کار اتاق کنند، انتخابات ۱۴۰۵ را میتوان نقطه شروع یک دوره متفاوت دانست؛ اما اگر ساختار مدیریتی جدید در عمل همان مسیر گذشته را ادامه دهد، آنگاه این ابهام مطرح میشود که آیا انتخابات اخیر یک تغییر واقعی بوده یا صرفاً بازآرایی ترکیب یک جریان مدیریتی است.
در این میان، آنچه بیش از تغییر اسامی اهمیت دارد، برنامهای است که هیأترئیسه جدید برای دوره پیشرو ارائه خواهد کرد؛ برنامهای که باید مشخص کند اتاق اصناف تهران در برابر مسائل اصلی جامعه صنفی از جمله مالیات، هزینههای کسبوکار، مقررات زائد، فرآیند صدور مجوزها، مشکلات بازار و نحوه تعامل با دستگاههای اجرایی چه رویکردی خواهد داشت.
چرا اتاق اصناف تهران مهم است؟
پایتخت، مرکز بخش بزرگی از فعالیتهای تجاری، خدماتی و توزیعی کشور است و بازار تهران نیز به عنوان یکی از مهمترین مراکز اقتصادی کشور، وزن ویژهای در معادلات صنفی دارد.
بنابراین مدیریت اتاق اصناف تهران فقط اداره یک مجموعه صنفی نیست، بلکه به شیوه مواجهه اصناف پایتخت با مجموعهای از مسائل اقتصادی و سیاستگذاری نیز مربوط میشود.
اما اینکه آیا اتاق اصناف تهران میتواند از مرحله «نمایندگی صنفی» به مرحله «سیاستگذاری مؤثر برای محیط کسبوکار» عبور کند و حضور سه چهره جدید خواهند توانست ایدههای تازهای را وارد ساختار کنند؟ و آیا تداوم ریاست رستگار در کنار ورود سه عضو جدید، به ترکیبی از تجربه و نوگرایی منجر خواهد شد یا تغییرات اخیر صرفاً یک جابهجایی در صندلیها خواهد بود؟ پرسشهایی است که پاسخشان در عملکرد آتی هیأترئیسه جدید در ماههای آینده مشخص خواهد شد.
شفافیت و ارتباط با رسانهها
اتاق اصناف تهران به عنوان مهمترین نهاد صنفی پایتخت، صرفا نباید در زمان بروز مسائل و بحرانها به سراغ رسانهها برود و جامعه صنفی و افکار عمومی حق دارند از اولویتها، تصمیمات و نتایج عملکرد هیأترئیسه مطلع باشند.
در دوره گذشته، ارتباط سازمانیافته و مستمر هیأترئیسه با رسانهها متناسب با جایگاه اتاق شکل نگرفت و روابط عمومی نیز نتوانست به پل ارتباطی مؤثری میان اتاق، رسانهها و جامعه صنفی تبدیل شود.
از این رو، هیأترئیسه جدید به یک روابط عمومی فعال، پاسخگو و مقتدر نیاز دارد، روابط عمومی که علاوه بر اطلاعرسانی، امکان پرسش، نقد و مطالبهگری رسانهها را فراهم کند.
پژواک کارفرما انتظار دارد هیأترئیسه جدید، همزمان با آغاز به کار، در تعامل جدیتر با رسانهها از برنامههای چهار سال آینده خود رونمایی کند، چرا که میزان شفافیت، پاسخگویی و توانایی تبدیل مطالبات صنفی به اقدامات عملی، یکی از مهمترین معیارهای ارزیابی عملکرد این دوره خواهد بود.
انتهای پیام
