حمله به زیرساختهای تولیدی/نگرانی از بیکاری کارگران و رشد اشتغال غیررسمی
حمله دشمن به زیرساختهای تولیدی کشور علاوه بر خسارات مستقیم، نگرانیها درباره آینده اشتغال کارگران و افزایش مشاغل غیررسمی را تشدید کرده است. کارشناسان بر لزوم بازسازی سریع واحدهای تولیدی برای جلوگیری از بحران در بازار کار تأکید دارند.
حملات اخیر به زیرساختهای تولیدی کشور، علاوه بر خسارات فیزیکی مستقیم به کارخانهها و کارگاهها، نگرانیهای جدی را در خصوص آینده شغلی کارگران و معیشت آنان برانگیخته است. این آسیبها، بهویژه در واحدهای تولیدی که با ظرفیت کامل فعالیت نمیکنند، میتواند منجر به کاهش تولید در کوتاهمدت و در ادامه، تعدیل نیرو، تأخیر در پرداخت حقوق و یا حتی بیکاری گسترده کارگران شود.
این وضعیت، فشار معیشتی مضاعفی را بر خانوار کارگرانی که درآمد اصلی خود را از بخش تولید کسب میکنند، وارد میآورد. با کاهش فعالیت یا توقف موقت تولید، این کارگران ناگزیر به جستجوی منابع درآمدی جایگزین میشوند که غالباً به سمت مشاغل موقت، پارهوقت یا غیررسمی سوق پیدا میکند.
بازار کار غیررسمی، که فاقد بیمه، قرارداد رسمی و امنیت شغلی است، به عنوان یکی از در دسترسترین گزینهها برای کارگرانی که از اختلال در بخش تولید متأثر شدهاند، مطرح میشود. اگرچه این نوع اشتغال ممکن است در کوتاهمدت به جبران بخشی از هزینههای زندگی کمک کند، اما کارگران را در وضعیتی ناپایدار و بدون پشتوانه قرار میدهد.
بر اساس آمارهای موجود، سهم اشتغال غیررسمی در بازار کار ایران پیش از این نیز قابل توجه بوده است. کارشناسان هشدار میدهند که هرگونه آسیب جدید به بخش تولید، بهخصوص اگر روند بازسازی واحدهای آسیبدیده با تأخیر مواجه شود، میتواند این سهم را به طور چشمگیری افزایش دهد.
در واقع، آسیب به تولید صرفاً به معنای از کار افتادن ماشینآلات و ساختمانها نیست، بلکه زنجیرهای از پیامدهای منفی از جمله کاهش درآمد، بیکاری پنهان، افت امنیت شغلی و گسترش اشتغال غیررسمی را به همراه دارد. لذا، از دیدگاه کارشناسان، حفظ و بازسازی سریع ظرفیتهای تولیدی برای جلوگیری از تشدید بحران در بازار کار، از اهمیت حیاتی برخوردار است.
*بازنویسی:تحریریه پژواک کارفرما