تداوم نهضت احیای واحدهای راکد/آزمون جدی دولت چهاردهم در صیانت از اشتغال و تولید

در شرایطی که دولت چهاردهم سکان اجرایی کشور را در دست گرفته، بازخوانی تجربه احیای نزدیک به ۹ هزار واحد راکد در دولت سیزدهم، یک ضرورت راهبردی برای سیاست‌گذاران اقتصادی به شمار می‌رود؛ مسیری که توانست بخش مهمی از ظرفیت‌های متوقف‌شده تولید را فعال کرده و هزاران کارگر را به خطوط تولید بازگرداند.

تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که تقویت تولید داخلی، نه‌تنها ستون فقرات استقلال اقتصادی کشور محسوب می‌شود، بلکه یکی از مؤثرترین ابزارها برای مهار تورم و کاهش بیکاری است. بر همین اساس، تمرکز بر احیای واحدهای موجود به‌جای ایجاد پروژه‌های جدید و پرهزینه، به‌عنوان یک راهبرد کم‌هزینه و اثربخش در دستور کار دولت سیزدهم قرار گرفت؛ راهبردی که در قالب «نهضت احیای واحدهای اقتصادی» به احیای هزاران کارخانه و بنگاه راکد انجامید.

با وجود این موفقیت‌ها، هنوز پرونده‌های بازی در نقشه صنعتی کشور وجود دارد که چشم‌انتظار تصمیم و اقدام دولت جدید هستند. کارخانه «روغن جهان» در زنجان، یکی از این نمونه‌هاست. این واحد تولیدی که در شهریور ۱۴۰۱ به دلیل مشکلات مالی تعطیل شد، ۷۳ کارگر را از کار بیکار کرد. در شرایطی که تأمین کالاهای اساسی از اولویت‌های دولت چهاردهم عنوان می‌شود، بازگشایی این واحد می‌تواند هم به تنظیم بازار و هم به بازگشت امنیت شغلی کارگران کمک کند.

در استان ایلام نیز کارخانه «پویانخ» نمادی از چالش‌های پیچیده واحدهای خصوصی است. توقف تولید در این کارخانه، کارگران را با ماه‌ها معوقات مزدی و بیمه‌ای و همچنین پرونده‌ای ۷ ساله از مابه‌التفاوت حقوق مواجه کرده است. ورود کارگران این واحد به مسیرهای قضایی، بیانگر ضرورت همکاری جدی دولت، قوه قضائیه و شبکه بانکی برای حل گره‌های انباشته بخش خصوصی است.

در کنار واحدهای راکد، پروژه‌های نیمه‌تمام نیز بخش مهمی از پازل تولید کشور را تشکیل می‌دهند. پروژه «فولاد الماس آرتاویل» در اردبیل که پس از گذشت ۵ سال همچنان در مرحله احداث قرار دارد، به مطالبه اصلی جوانان جویای کار منطقه تبدیل شده است. تکمیل این طرح می‌تواند ضمن جلوگیری از هدررفت سرمایه‌گذاری‌ها، به ایجاد اشتغال پایدار در منطقه کمک کند؛ موضوعی که نیازمند توجه ویژه وزارت صمت در دولت چهاردهم است.

البته در این میان، نمونه‌های موفق نیز وجود دارد. احیای واحد لبنیات شهرستان گرمی پس از ۲۰ سال تعطیلی، هرچند تنها به بازگشت ۵ کارگر انجامیده، اما نشان می‌دهد که با اراده مدیریتی و تصمیم‌گیری به‌موقع، حتی قدیمی‌ترین واحدهای راکد نیز قابلیت بازگشت به چرخه تولید را دارند.

بر اساس این گزارش، دولت چهاردهم در حالی فعالیت خود را ادامه می‌دهد که تجربه احیای ۹ هزار واحد تولیدی در دولت سیزدهم، به‌عنوان یک الگوی عملیاتی در اختیار آن قرار دارد. کارشناسان معتقدند تداوم این مسیر، نیازمند ثبات‌بخشی به هزینه‌های تولید به‌ویژه در حوزه ارز و مواد اولیه، تعامل مؤثر با قوه قضائیه برای حل پرونده‌های حقوقی و بانکی، و تسهیل تأمین سرمایه در گردش واحدهای تولیدی است تا از تعطیلی مجدد آن‌ها جلوگیری شود.

احیای تولید داخلی صرفاً یک عدد در گزارش‌های رسمی نیست؛ بلکه بازگشت امید، امنیت شغلی و کرامت به زندگی کارگرانی است که چشم‌انتظار شنیدن دوباره صدای چرخ کارخانه‌ها هستند. استمرار نهضت احیای واحدهای راکد، می‌تواند یکی از مهم‌ترین آزمون‌های دولت چهاردهم در تحقق وعده‌های حمایت از تولید و معیشت مردم باشد.

*بازنویسی:تحریریه پژواک کارفرما