جهش ۱۴ درصدی قیمت زغالسنگ؛ زنگ خطر رکود تورمی در غرب و نابودی قدرت خرید مسکن و خودرو
در حالی که تمرکز رسانهها بر درگیریهای نظامی است، افزایش ۱۴ درصدی قیمت زغالسنگ بهای فولاد، سیمان، مسکن و خودرو را در سراسر جهان به شدت افزایش داده و زنگ خطر رکود تورمی را در غرب به صدا درآورده است.
در حالی که رسانهها سرگرم شمارش موشکها هستند، قیمت ذغالسنگ در یک هفته ۱۴ درصد جهش کرد تا مخفیانه رویای خانهدار شدن و خرید خودرو را در سراسر جهان نابود کند.
فولکسواگن، تویوتا و غولهای ساختوساز حالا با دشمنی ترسناکتر از موشک روبرو هستند: «ذغالسنگ گران»؛ این ماده معدنی که استخوانبندی اقتصاد جهان است، با جهشی بیسابقه، غرب را وارد فاز رکود تورمی کرده که خروج از آن غیرممکن به نظر میرسد که جزییات این ضربه سنگین اقتصادی را در ادامه می خوانید.
در حالی که اخبار جنگ منطقهای میان ایران و آمریکا، بازار نفت و گاز را در صدر تیترها قرار داده، یک «بحران پنهان» در حال شکلگیری است به طوری که قیمت هر تن ذغالسنگ تنها در یک هفته با جهشی ۱۴ درصدی از ۱۱۸ دلار به ۱۳۵ دلار رسیده است، اما این عدد فقط یک شاخص انرژی نیست؛ بلکه از آنجایی که ذغالسنگ «استخوانبندی» صنایع سنگین جهان است گرانی آن، موجی از تورم صنعتی را به سمت بازارهای مسکن و خودرو روانه کرده است.
ذغالسنگ ککشو مادهای حیاتی و غیرقابل جایگزین در تولید فولاد است که حدود ۷۰ درصد از تولید فولاد جهان همچنان وابسته به ذغالسنگ است که با افزایش قیمت ذغالسنگ به ۱۳۵ دلار و حتی احتمال رسیدن به ۲۰۰ دلار، هزینه تمامشده هر تن شمش فولاد به شدت بالا میرود که به تبع آن کارخانههای عظیم فولادسازی در اروپا و شرق آسیا که با حاشیه سود کمی فعالیت میکنند، مجبور به افزایش قیمت محصولاتی مانند ورق، تیرآهن و میلگرد یا توقف خطوط تولید خواهند شد.
ازسویی دیگر، فولاد و سیمان که دو رکن اصلی هزینههای ساختوساز هستند برای تولید سیمان نیز از ذغالسنگ به عنوان سوخت اصلی کورهها استفاده میکنند و با گرانی میلگرد و تیرآهن، قیمت نهایی پروژههای ساختمانی در سطح جهانی پرش ناگهانی خواهد داشت.
البته در کشورهای غربی که با بحران تورم دست و پنجه نرم میکنند، افزایش هزینه مصالح ساختمانی به معنی توقف پروژههای مسکن ملی و خصوصی است و این یعنی کاهش عرضه مسکن و در نتیجه، افزایش سرسامآور قیمت خرید و اجارهبها برای شهروندان.
خودروسازی هم که یکی دیگر از بزرگترین مصرفکنندگان ورقهای فولادی است با این جهش قیمتی مجبورند محصولات خود را گران کنند چراکه هر خودرو به طور متوسط حدود ۹۰۰ کیلوگرم فولاد در بدنه و قطعات خود دارد و گرانی ذغالسنگ مستقیماً قیمت ورقهای بدنه را بالا میبرد.
درحالی که خودروسازان بزرگ جهانی مانند فولکسواگن، تویوتا و جنرال موتورز که پیش از این با بحران تراشه مواجه بودند، اکنون با «ابرتورم مواد اولیه» روبهرو هستند و این مسأله قیمت خودروهای صفر را در بازارهای جهانی به شکلی بیسابقه بالا برده و قدرت خرید طبقه متوسط را نابود میکند.
بنابراین به نظر میرسد که اگر درگیریهای نظامی میان ایران و آمریکا متوقف نشود و ذغالسنگ همان طور که تحلیلگران توییتر و بازار سرمایه پیشبینی کردهاند به مرز ۲۰۰ دلار برسد اقتصاد غرب وارد فازی میشود که در آن قیمتها بالا میرود درحالی که تولید متوقف میشود ضمن آنکه کارخانههای فولاد در آلمان و آمریکا توان رقابت با قیمتهای جدید انرژی را نخواهند داشت و موجی از بیکاری در صنایع وابسته شکل خواهد گرفت.
جنگ ایران و آمریکا تنها یک درگیری نظامی نیست، بلکه جرقهای است که انبار باروت، قیمتهای جهانی را شعلهور میکند بنابراین ذغالسنگ اکنون مانند یک «دومینو» عمل میکند؛ شلیک هر موشک در خاورمیانه، قیمت ذغالسنگ را بالا میبرد و به دنبال آن تولید فولاد را گران میکند و در نهایت، هزینه ساخت مسکن و خودرو را در پاریس، لندن و نیویورک به سطحی غیرقابل تحمل میرساند و این همان «ضربه سنگین اقتصادی» است که میتواند توازن قدرت را در این درگیری جابجا کند.
انتهای پیام