انتشار پیشنویس ۱۴ بندی تفاهمنامه ادعایی ایران و آمریکا؛ از لغو تحریمها تا توافق امنیتی و هستهای مرحلهای
در فضای مجازی پیشنویسی ۱۴ بندی از تفاهمنامه ادعایی میان ایران و آمریکا منتشر شده که در آن از لغو تدریجی تحریمها، آزادسازی داراییهای بلوکهشده، پایان اقدامات خصمانه و تعویق مذاکرات هستهای به مرحله نهایی سخن گفته شده است؛ سندی که هنوز از سوی کاخ سفید تأیید نشده است.
پیشنویس ۱۴ بندی منتشرشده در فضای مجازی جزئیاتی از تفاهمنامه میان آمریکا و ایران را فاش میکند.
گزارشها حاکی از آن است که پیشنویس ادعایی تفاهمنامه میان آمریکا و ایران که در فضای آنلاین منتشر شده، نشان میدهد واشنگتن ممکن است در ازای پیشرفت در مذاکرات، تحریمهای گسترده را لغو کرده و به داراییهای بلوکهشده ایران دسترسی بدهد، در حالی که مسائل کلیدی هستهای به مذاکرات بعدی موکول میشود.
این فهرست ۱۴ بندی بامداد چهارشنبه منتشر شد، در حالی که دولت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، تحت فشار فزاینده رژیم تروریستی اسرائیل و جمهوریخواهان منتقد در کنگره برای افشای مفاد این توافق محرمانه قرار داشت.
ترامپ گفته است این تفاهمنامه بهصورت الکترونیکی امضا شده، اما فقط پس از امضای رسمی در سوئیس در روز جمعه منتشر خواهد شد.
جی. دی. ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا گفته است واشنگتن متن یکونیم صفحهای را منتشر نکرده، چون مقامات باید «این روند را به شکل درست زمانبندی کنند».
گزارش شده رژیم تروریستی اسرائیل نسبت به این توافق ابراز نگرانی کرده و از واشنگتن خواسته متن نهایی را ببیند، اما این درخواست رد شده است.
در ادامه متن کامل توافق ادعایی میان واشنگتن و تهران که توسط العربیه و رسانههای اسرائیلی منتشر شده، آمده است. خلاصه همین ۱۴ بند نیز توسط بلومبرگ منتشر شده است. کاخ سفید اصالت این متن را تأیید نکرده است
۱. جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا، همراه با متحدانشان در جنگ جاری، بهمحض امضای این تفاهمنامه، پایان فوری و دائمی جنگ در تمامی جبههها از جمله لبنان را اعلام میکنند و متعهد میشوند از این پس هیچ اقدام خصمانهای علیه یکدیگر انجام ندهند و از تهدید یا استفاده از زور علیه هم خودداری کنند. توافق نهایی مفاد این ماده و سایر مواد را تایید خواهد کرد.
۲. جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا متعهد میشوند حاکمیت و تمامیت ارضی یکدیگر را محترم بشمارند و از مداخله در امور داخلی یکدیگر خودداری کنند.
۳. دو طرف متعهد میشوند ظرف حداکثر ۶۰ روز (قابل تمدید با توافق طرفین) برای دستیابی به توافق نهایی مذاکره کنند.
۴. بلافاصله پس از امضای این تفاهمنامه، آمریکا محاصره دریایی را لغو کرده و هرگونه مداخله یا مانعتراشی علیه ایران را متوقف میکند و ظرف حداکثر ۳۰ روز تردد را به ظرفیت کامل بازمیگرداند. تردد کشتیها باید متناسب با سطح پیش از جنگ باشد. همچنین آمریکا متعهد میشود نیروهای خود را ظرف ۳۰ روز پس از توافق نهایی از مناطق اطراف خارج کند.
۵. ایران نیز بلافاصله پس از امضا اقدامات لازم را برای ازسرگیری تردد کشتیهای تجاری در خلیج فارس و دریای عمان تا سطح پیش از جنگ انجام میدهد.
۶. آمریکا همراه با شرکای منطقهای خود متعهد میشود طرحی جامع برای بازسازی و توسعه اقتصادی ایران با حداقل ۳۰۰ میلیارد دلار تأمین مالی ایجاد کند. سازوکار اجرای این طرح ظرف ۶۰ روز در توافق نهایی تعیین خواهد شد.
۷. آمریکا متعهد میشود در چارچوب زمانی توافق نهایی، تمامی تحریمهای موجود علیه ایران، از جمله قطعنامههای شورای امنیت و شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی و همچنین تحریمهای یکجانبه اولیه و ثانویه را لغو کند.
۸. ایران تأکید میکند که هرگز به دنبال تولید سلاح هستهای نخواهد بود. دو طرف توافق دارند که سرنوشت مواد غنیشده و سایر مسائل هستهای مورد توافق، از جمله نیازهای هستهای ایران، در توافق نهایی مشخص خواهد شد.
۹. دو طرف توافق دارند تا زمان رسیدن به توافق نهایی، وضعیت موجود حفظ شود: ایران وضعیت فعلی برنامه هستهای خود را حفظ کند و آمریکا نیز تحریم جدید اعمال نکند یا نیروهای خود را در منطقه افزایش ندهد.
۱۰. آمریکا متعهد میشود بلافاصله پس از امضای این تفاهمنامه، مجوزهای لازم برای صادرات نفت خام ایران، محصولات پتروشیمی و مشتقات آن و همچنین خدمات مرتبط مانند بانکداری، بیمه و حملونقل را صادر کند.
۱۱. آمریکا متعهد میشود داراییها و منابع مالی مسدودشده ایران را آزاد کرده و در دسترس کامل قرار دهد. این منابع توسط بانک مرکزی ایران قابل استفاده خواهند بود و آمریکا مجوزهای لازم را صادر میکند.
۱۲. دو طرف توافق دارند یک سازوکار اجرایی برای نظارت بر اجرای توافق و پایبندی به توافق نهایی ایجاد شود.
۱۳. پس از امضای این تفاهمنامه و دریافت تضمین درباره اجرای مواد ۴، ۵، ۱۰ و ۱۱، دو طرف وارد مذاکرات برای توافق نهایی درباره سایر مواد خواهند شد.
۱۴. توافق نهایی باید از طریق یک قطعنامه الزامآور در شورای امنیت سازمان ملل تصویب شود.
انتهای پیام