درآمد ۲.۶ همتی مخابرات از افزایش تعرفهها؛ سهم مشترکان از بهبود کیفیت خدمات چیست؟
افزایش ۴۵ درصدی تعرفه تلفن ثابت در سال ۱۴۰۵، حدود ۲.۶ هزار میلیارد تومان درآمد مازاد برای مخابرات ایجاد میکند؛ اما تداوم اختلالات و افت کیفیت خدمات، پرسشهایی درباره محل هزینهکرد این درآمدها به وجود آورده است.
افزایش ۴۵ درصدی تعرفههای تلفن ثابت در سال ۱۴۰۵، بر اساس برآوردهای اعلامشده، حدود ۲.۶ هزار میلیارد تومان درآمد مازاد برای شرکت مخابرات ایران ایجاد میکند؛ رقمی که این پرسش را مطرح کرده است که منابع حاصل از افزایش تعرفهها تا چه اندازه صرف توسعه زیرساختها و ارتقای کیفیت خدمات ارتباطی خواهد شد.
مدیرعامل شرکت مخابرات ایران پیشتر اعلام کرده بود که در سال ۱۴۰۴ برای نخستینبار آبونمان یا حداقل هزینه نگهداری خط تلفن ثابت بهصورت قانونی در تعرفهها لحاظ شده و این اقدام حدود ۶.۴ هزار میلیارد تومان درآمد برای شرکت ایجاد کرده است.
با افزایش حدود ۴۵ درصدی این تعرفه در سال ۱۴۰۵، پیشبینی میشود درآمد حاصل از این محل حدود ۲.۶ هزار میلیارد تومان نسبت به سال گذشته افزایش یابد. به این ترتیب، مجموع درآمد ایجادشده از محل این تعرفه در دو سال به رقمی قابل توجه میرسد.
افزایش تعرفهها در برابر کیفیت خدمات
در حالی درآمدهای حاصل از تعرفههای جدید افزایش یافته که کیفیت خدمات تلفن ثابت و اینترنت در برخی مناطق همچنان با انتقاد مشترکان همراه است. بوق آزاد، اختلال در خطوط تلفن ثابت، افت کیفیت اینترنت ثابت و فرسودگی بخشی از شبکه، از جمله مشکلاتی است که برخی کاربران با آن مواجه هستند.
بر همین اساس، یکی از پرسشهای اصلی مشترکان این است که منابع حاصل از افزایش تعرفهها چگونه هزینه میشود و چه میزان از آن به توسعه و نوسازی شبکه ارتباطی اختصاص مییابد.
آبونمان یا حداقل هزینه نگهداری خط به این معناست که مشترک حتی در صورت استفاده محدود یا نداشتن استفاده از تلفن ثابت، ملزم به پرداخت هزینه مشخصی برای حفظ خط خود است. این موضوع در شرایطی که تلفن ثابت برای بسیاری از خانوارها عمدتاً بهعنوان بستر دسترسی به اینترنت ثابت مورد استفاده قرار میگیرد، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
ضرورت شفافیت درباره محل هزینهکرد درآمدها
افزایش تعرفهها در شرایط اقتصادی کنونی، ضرورت شفافسازی درباره محل هزینهکرد منابع جدید را دوچندان کرده است. اگر قرار است مشترکان هزینه بیشتری برای نگهداری خطوط و دریافت خدمات ارتباطی پرداخت کنند، انتظار طبیعی این است که بخشی از این منابع در مسیر توسعه زیرساخت، نوسازی شبکه، رفع اختلالات و افزایش کیفیت خدمات هزینه شود.
از این منظر، افزایش ۴۵ درصدی تعرفهها تنها زمانی میتواند برای مشترکان قابل توجیه باشد که آثار آن در کیفیت خدمات نیز قابل مشاهده باشد.
شرکت مخابرات ایران اکنون با افزایش درآمد حاصل از تعرفههای تلفن ثابت، با یک مطالبه جدی از سوی مشترکان مواجه است؛ اینکه منابع جدید دقیقاً در چه بخشهایی هزینه میشود و چه برنامهای برای تبدیل درآمدهای حاصل از افزایش تعرفه به توسعه زیرساخت و ارتقای کیفیت ارتباطات دارد.
در نهایت، مسئله اصلی تنها میزان درآمد ایجادشده از افزایش تعرفهها نیست؛ بلکه نسبت میان هزینهای که مشترکان پرداخت میکنند و کیفیت خدمتی که دریافت میکنند است. پاسخ شفاف به این پرسش میتواند تصویر روشنتری از ضرورت و آثار افزایش تعرفههای مخابراتی ارائه دهد.
*بازنویسی: تحریریه پژواک کارفرما
انتهای پیام