بازسازی واحدهای تولیدی باید با محوریت بازگشت کارگران به اشتغال انجام شود

با عبور از بحران‌های نظامی اخیر و آغاز مرحله بازسازی اقتصادی، موضوع احیای واحدهای تولیدی و بازگرداندن کارگران بیکار شده به بازار کار به یکی از مهم‌ترین اولویت‌های سیاست‌گذاران تبدیل شده است.

کارشناسان حوزه کار و اقتصاد معتقدند بازسازی در شرایط فعلی نباید صرفاً به نوسازی ساختمان‌ها و زیرساخت‌های فیزیکی محدود شود، بلکه احیای سرمایه انسانی، تثبیت اشتغال و حمایت از معیشت کارگران باید در مرکز برنامه‌های بازسازی قرار گیرد.

در ماه‌های اخیر، بخشی از واحدهای صنعتی و تولیدی کشور در جریان درگیری‌ها و خسارات ناشی از جنگ آسیب دیدند؛ موضوعی که در برخی مناطق موجب توقف یا کاهش ظرفیت تولید و در نهایت تعدیل اجباری بخشی از نیروی کار شد. این شرایط فشار مضاعفی بر معیشت خانواده‌های کارگری وارد کرده است.

بر همین اساس، تحلیلگران اقتصادی و سیاست‌گذاران حوزه بودجه تأکید می‌کنند که تخصیص منابع بازسازی باید همراه با پیوست «حفظ و احیای اشتغال» باشد. به اعتقاد آنان، اولویت باید به واحدهایی داده شود که با هزینه کمتر امکان بازگشت تعداد بیشتری از کارگران به خطوط تولید را فراهم می‌کنند.

در همین رابطه، مجید دوستعلی، نماینده مردم کرمان و راور و عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس، با اشاره به ضرورت تمرکز بر مسائل معیشتی مردم گفت: در شرایط فعلی هیچ موضوعی مهم‌تر از «سفره و شغل» مردم نیست.

وی با اشاره به خسارت‌های واردشده به برخی واحدهای تولیدی اظهار کرد: آسیب به زیرساخت‌های صنعتی تنها محدود به تخریب تجهیزات و ساختمان‌ها نبوده، بلکه به طور مستقیم بازار کار و امنیت شغلی کارگران را تحت تأثیر قرار داده است.

دوستعلی تأکید کرد: در فرآیند بازسازی نباید صرفاً به نوسازی فیزیکی توجه شود، بلکه پروژه‌هایی باید در اولویت قرار گیرند که مستقیماً موجب بازگشت اشتغال و جلوگیری از ریزش بیشتر نیروی کار می‌شوند.

این نماینده مجلس احیای فوری واحدهای آسیب‌دیده را یک ضرورت اقتصادی و اجتماعی دانست و هشدار داد که ادامه رکود در این بخش می‌تواند چالش‌های اقتصادی را به بحران‌های اجتماعی تبدیل کند.

در کنار بازسازی واحدهای تولیدی، کارشناسان بر ضرورت اجرای بسته‌های حمایتی ویژه نیز تأکید دارند. از جمله پیشنهادهای مطرح‌شده، ارائه تسهیلات و مشوق به کارفرمایانی است که کارگران تعدیل‌شده خود را دوباره جذب می‌کنند. همچنین ایجاد پوشش‌های حمایتی و بیمه معیشتی برای کارگرانی که محل کار آن‌ها تا زمان بازسازی امکان فعالیت ندارد، از دیگر راهکارهای پیشنهادی است.

به باور کارشناسان، موفقیت برنامه‌های بازسازی زمانی محقق خواهد شد که کارگران تعدیل‌شده دوباره به محیط کار بازگردند و آثار بهبود اقتصادی در زندگی و معیشت خانوارها قابل مشاهده باشد.

در این چارچوب، بازگشت پایداری به بازار کار و تقویت امنیت شغلی به عنوان یکی از مهم‌ترین محورهای بازسازی اقتصادی کشور در دوران پساجنگ مطرح شده است؛ مسیری که می‌تواند زمینه‌ساز رونق دوباره تولید و افزایش امید در میان نیروی کار باشد.

*بازنویسی: تحریریه پژواک کارفرما