اختصاصی/پژواک کارفرما؛
ضرورت بازگشت اندیشمندان و نیروهای توانمند به میدان اقتصاد/حاشیهنشینی کارشناسان، کمکی به حل مشکلات کشور نمیکند
محمود کیاپور، تحلیلگر حوزه صنعت، با تأکید بر ضرورت حضور نیروهای متخصص و مسئولیتپذیر در عرصه اقتصاد کشور، ناترازیهای مزمن در حوزه تولید، سرمایهگذاری، اشتغال و بهرهوری را حاصل سالها ناترازی در تعهد، اندیشه و عقلانیت دانست و گفت: اگر به دنبال کمک به کشور هستیم، نباید میدان را از خردورزان، اندیشمندان و کارشناسان توانمند خالی کنیم.
محمود کیاپور، تحلیلگر حوزه صنعت، در اجلاس سراسری نشان عالی تعهد، با اشاره به شرایط اقتصادی کشور و دشواریهای ناشی از وضعیت جنگی، از تلاش فعالان اقتصادی و صاحبان کسبوکار برای تداوم فعالیتهای تولیدی و تأمین نیازهای جامعه قدردانی کرد و گفت: با وجود فشارهای طاقتفرسا، امور بهگونهای مدیریت میشود که کمبود قابلتوجهی در تأمین اقلام مورد نیاز جامعه احساس نشود؛ هرچند گرانی و تورم افسارگسیخته، عرصه را بر اقشار مختلف مردم تنگ کرده است.
وی ابراز امیدواری کرد با وفاق شکلگرفته میان سران قوا، برای کاهش فشار تورمی و گرانیها چارهاندیشی شود و کشور بار دیگر آرامش را تجربه کند.
کیاپور با بیان اینکه موضوع اصلی این اجلاس واژه «تعهد» است، اظهار کرد: نبود تعهد بحران و خسران به وجود میآورد و هر اقدام و فعالیتی را با شکست مواجه میکند. متأسفانه این مفهوم در رفتار برخی مدعیان جامعه بینالمللی و رؤسای دولتهای خارجی از محتوای واقعی خود فاصله گرفته است.
این تحلیلگر حوزه صنعت با اشاره به پیامدهای بیتعهدی در عرصه بینالمللی افزود: اگر رئیسجمهور آمریکا اندکی به مفهوم تعهد پایبند بود، امروز شاهد این آشفتگیها در نقاط مختلف جهان نبودیم. بیتعهدی یک فرد در گوشهای از جهان میتواند به بحرانی تبدیل شود که همه جهان را درگیر کند.
وی با تأکید بر اینکه تعهد میتواند در هر جایگاه و موقعیتی منشأ اثر باشد، تصریح کرد: اگر امروز در کشور کمبودی احساس نمیشود و معیشت کارگران، ولو با دشواری و در حداقل ممکن، تأمین میشود، بخشی از آن به تعهد صاحبان کسبوکار، صنایع و فعالان حوزه اشتغال بازمیگردد. این افراد ستونهای مستحکم استقلال و اقتصاد کشور هستند.
کیاپور در ادامه، تعهد را عامل اصلی اعتماد و تبدیل مسئولیتهای سازمانی و مدیریتی به مأموریتهای واقعی دانست و گفت: تعهد، پادزهر خیانت، بیمسئولیتی و بیتفاوتی است. هرجا امانتی به ما سپرده میشود، سرمایه یا مسئولیتی به ما واگذار میشود و سرنوشت گروهی از انسانها به تصمیم ما گره میخورد، تعهد معنای واقعی خود را پیدا میکند.
وی با بیان اینکه خیانت صرفاً به معنای دستدرازی به اموال عمومی و بیتالمال نیست، خاطرنشان کرد: گاهی نادیده گرفتن یک فرصت، بیتفاوتی در برابر ظرفیتهای مغفول یا واگذاری میدان به افراد فاقد صلاحیت و دغدغه، مصداق خیانت است. همچنین زمانی که کشور به حضور و توانایی افراد نیاز دارد، شانه خالی کردن از پذیرش مسئولیت نیز به معنای تنها گذاشتن جامعه در برابر مشکلات است.
این تحلیلگر حوزه صنعت با تأکید بر اینکه تعهد بهتنهایی برای اداره درست کشور کافی نیست، افزود: ما به انسانهای متعهد نیاز داریم، اما تعهد بدون اندیشه، تخصص و توانایی حل مسئله نمیتواند بهتنهایی راهگشا باشد.
کیاپور در تشریح ریشه بخشی از مشکلات اقتصادی کشور اظهار کرد: با وجود ظرفیتهای انسانی، منابع طبیعی، زیرساختهای صنعتی و استعدادهای گسترده، همچنان با مسائل انباشتهای در حوزه تولید، سرمایهگذاری، اشتغال و بهرهوری مواجه هستیم. ناترازیهای مزمنی که امروز گریبان کشور را گرفته، محصول سالها ناترازی تعهد، اندیشه، اقدام و عقلانیت است.
وی با انتقاد از تصمیمگیری بدون اتکا به نظرات کارشناسی تأکید کرد: نمیتوان بدون بهرهگیری از دیدگاه کارشناسان ورزیده و دلسوز، بررسی دقیق شرایط و استفاده از افراد آگاه، مدعی کمک به کشور بود. کمک واقعی به کشور آن است که افراد آگاه، توانمند و برنامهدار جامعه را شناسایی کنیم و از آنها بخواهیم وارد میدان شوند و مسئولیت بپذیرند، نه اینکه عرصه را از خردورزان، اندیشمندان و صاحبان عقلانیت خالی کنیم.
وی ادامه داد: باید از افراد شایسته دعوت کنیم از حاشیه امن خود خارج شوند و دانش و تجربهشان را در اختیار جامعه قرار دهند تا در حل مسائل کشور و بنگاهها مشارکت کنند. البته این مسئولیت دوطرفه است و همانطور که دولت، حاکمیت و بنگاهها نباید نسبت به این افراد بیتفاوت باشند، خود آنها نیز باید نسبت به کشور، مردم و جامعه دغدغهمند باشند.
کیاپور در پایان با اشاره به مسئولیت اجتماعی کارآفرینان در شرایط دشوار اقتصادی گفت: کارآفرینی که در چنین شرایطی بنگاه و خط تولید خود را تعطیل نمیکند، نیروی انسانی را تعدیل نمیکند، برای ارتقای کیفیت خدمات و رعایت حقوق مصرفکنندگان تلاش میکند، بهرهوری را افزایش میدهد و سرمایه خود را در چرخه مولد اقتصاد حفظ میکند، قطعاً به کشور، مردم و مسئولیت تاریخی و اجتماعی خود متعهد است و شایسته تقدیر، حمایت و توجه ویژه است.